लोक श्रीधर तिळवे नाईक
१
लोक खूप स्ट्रॉंग असतात
त्यांचा उथळपणा खूप स्ट्रॉंग असतो
त्वचा पाहणारे त्यांचे डोळे विकट असतात
जे बिकट न पाहता
सरसकट पाहतात
तू त्यांचे काय करू शकतोस ?
२
लोक व्यवस्था बनवतात
तिचे काहीही करता येत नाही
लोक धर्म बनवतात
त्याचे काहीही करता येत नाही
लोक कार्पोरेट बनवतात
त्यांचे काही करता येत नाही
लोकांचे काहीच करता येत नाही
कारण लोकांच्याकडे लोकसंख्या असते
३
लोकांची शाही आली कि
लोकांचे प्रश्न सुटतील
असं तुला वाटलं होतं
आणि लोक त्यांच्या शाहीतही
देव आणि राजे वसवत राहिले
नेते आणि अभिनेते देव्हाऱ्यात बसवंत राहिले
लोकांच्या शहाणपणावर अनेक अफवा बेतल्या गेल्या
आणि शेवटी गंज सापडल्यावर कळले
मेटल्स नाहीसे झालेत
४
एक आयुष्य
लोकांच्या कल्याणासाठी वेचलेलं
लोकांच्या मूर्खपणात वाया गेलं
आता ह्या आयुष्याचं
तू काय करणारेस ?
५
लोक
त्यांच्यासाठी वाया गेलेल्या आयुष्याचे फोटो बनवतात
किंवा पुतळे
एरव्ही लोकांना त्यांच्यासाठी वेचल्या गेलेल्या आयुष्याविषयी
काहीही देणेघेणे नसते
लोक स्वार्थी असतात
आणि लोकांचा स्वार्थ ज्यांना वापरता येतो
त्यांना ते नेते बनवतात
तुझा निस्वार्थीपणा
हा त्यांच्यासाठी फक्त चेष्टेचा विषय आहे
तेव्हा हे वाया गेलेले आयुष्य नीट गोळा कर
समाधी लाव
लोकांच्यातून
त्यांच्या नीचपणातून मुक्त होण्याचा
आणि त्यांच्या मूर्खपणाला माफ करण्याचा
सर्वोत्तम उपाय
मोक्ष आहे
श्रीधर तिळवे नाईक
{चॅनेल सिरींजमधील चॅनेल स्पिरिच्युअल ह्या काव्य फाईलीतून }
१
मोहाच्या दऱ्या खोटं बोलतात
वासना आणि आपण यांच्यात अंतर किती
जादूमंतर किती
या शहरात इमारती झाडासारख्या उगवलेल्या वाटतात
लिफ्ट म्हणजे मजले बांधणारे सरकते सिमेंट
वासनांची निमंत्रणे धुळीसारखी
असं नाही कि तुझ्याबद्दल माहीत नाही
तरीदेखील त्वचेवर पाईप्स आणि काचा
डोळ्यात गाणाऱ्या भींती आणि लिफ्ट देणाऱ्या खाचा
मला आवरायला हवं त्वचेचं अंग पृथ्वीचे सुख
राख होण्यापूर्वीच सावरायला हवा त्वचेचा कोळसा
नाहीतर जंगल काय किंवा शहर काय
वासनेच्या आगीत मैलोगणती राख
आणि हृदयात त्यांच्या बातम्या
२
निसर्गानं बाईला इतकं सुंदर का बनवावं
कि मी पुरुष आहे म्हणून मला बाई सुंदर वाटते
तपशिलांच्या आणाभाका घेता येत नाहीत
डिटेल्स टेल्स सांगताना सुंदर दिसतात
बाई कळायला सात जन्म पुरत नाहीत
आणि आठव्या जन्मात ती आयुष्यात येत नाही
म्हणते ,"अशा अडाणी पुरुषाबरोबर आता आठवा जन्म कोण काढेल ?"
३
तारुण्य मादक
त्यात पापाचे उदक
हंस बनते बदक
उडत राहतो
४
संभोग म्हणजे काळाला पडलेलं भोक
बासरी वाजवणारे
त्यातूनही गाणी तयार करतात
५
तू कोणाचीतरी कोण
येतीयेस
पार्ले गर्ल अजूनही चेहऱ्यात शाबूत
"मी तुला बिस्किटासारखी खाल्ली असती
जर तू माझी बायको असतीस "
विचार येतोय
आणि मला कळतंय हाच तो मोहाचा क्षण
ज्यात हिमालय गडगडतात
६
तुला डिवोर्स घ्यायचा आहे
आता मी तुला काय मानावे
विवाहित कि अविवाहित ?
संभ्रम भ्रमन्ती करतायत
मी नवल कर झालोय
इतक्या फास्ट असमाधान ?
असंतोषाचे काळे आरसे
कानांच्या खिडक्या खुल्या
दरवाज्यांची आदळाआपट
संसाराचे ग्रीस ऑइल भाषेला पिळत
भावनांचे पीळ आणि बिळे उंदीर लापता
"मी ड्रेसविषयी विचार करत राहिले
जागी झाले तेव्हा शरीर उरले होते "
संसार कायमच फुटपाथवर येतो कि काय ?
कि हे व्यभिचाराचे अरबन आमंत्रण आहे ?
७
"आपण टॅलेंटविषयी टॉलरन्ट असलं पाहिजे "
मी तुझ्या टॅलेंटला पहात स्वतःला समजावतोय
तुझी बोर्डात आलेली गुणवत्ता
आम्ही तयार केलेली नाही
कॉम्पलिकेटेड हार्मोन्सची हार्मनी कुणाला सापडलीय ?
वासनेला सोन्याचे मुकुट घातले म्हणून ती थोडीच गोल्डन होते ?
तुझा डिव्होर्स होणार हे मला फ्लॅश सांगतोय
मी त्याला गती द्यावी
कि चाकांच्यातली हवा काढून घेऊन
त्याला स्लो मोशन करावे ?
८
तुझ्या शरीराला एकाचवेळी चाफ्याचा आणि सॉसचा वास
तुझ्या गालाला चांदणं पडतं
तुझं मांस खाटकाखाली जाऊ नये
इतकी काळजी तर घ्यायलाच हवी
मी तुझ्या जाणिवेची जबाबदारी घेतोय का ?
कि माझ्या मोहाला मी बौद्धिक सुपारी देतोय ?
तुझ्या शरीराच्या मादकतेला कौन माईका लाल भुलणार नाही ?
माझ्या वासनेची जीभ हुळहुळतीये
मी तिला छाटावे
कि सावकाश रसवंती निर्माण करत
तुलाच चाटावे ?
९
लस्ट बस्ट होतीये
आतल्या आत
ज्याला न मिळते तळणी
त्याला पृथ्वीचे मीठ अळणी
आग लावून गेलेली तुझी मोरपिसे
मला मोर बनवतायत
वाच श्रीधरा वाच आंब्यांच्या वनात वाच
ढगांचा कापूस पिंजत बसशील
आणि कळणारही नाही अशा जागी नासशील
१०
ज्या दगडापासून ईश्वराची पूजा सुरु होते
तो दगड म्हणजे बाई
आता तो स्वतःच्या डोक्यात घालायचा
कि देहाच्या देव्हाऱ्यात ठेवायचा
ज्याने त्याने ठरवावे
११
तू स्वतःच्या राष्ट्राची राष्ट्रपत्नी
तुला राष्ट्रपती हवाय
तू भाषेचा आरंभ
आणि तुला सभारंभ हवाय
तू भगत भगवतीची
आणि सवय भागवताची
तू नदीचे मुळाक्षर
समुद्राची सिग्नेचर
तू आकाशाचा प्रकाश
काळजाची ट्यूबलाईट
तू ज्ञानाचे फळ खाऊन
अनुभवाला ज्ञानमुक्त करणारी रँडम इमोशन
पुरुषाची ट्युशन घेणारी मोशन
तू मीच
माझ्यासारखी दिसणारी
१२
भ्रम कुठून सुरु झालाय
आणि प्रेम कुठून सुरु झालंय
मी रेल्वेवर स्वार होऊन
तिला घोडी का बनवतोय
हे कुठले स्टेशन आहे
जे अस्वलासारखें दिसूनही
हिरवेगार वाटतंय ?
ही कुठली बिल्डिंग
जिथे भाषा पुरेशी न वाटल्याने
शरीरे भिडवावीशी वाटतायत ?
मी ओठांवर ओठ टेकवतोय
कि वादळाला साइन करत
वारा बाणवतोय ?
आवेगांचे किस फडफडतायत
बाथरुममधला नळ पाण्याचा ताशा वाजवतोय
लेझीम सत्तर एमएम सुरु
आणि अचानक कुणीतरी आल्याने इंटरवल
१३
हे घडायला नको होते आणि घडले
हे घडायला नको होते म्हणून इंटरवलवर अडले
तू मॅरीड असल्याची सणसणीत अभिव्यक्ती आदळली
आणि सेक्स थंड झाला
मी ओशाळा
इथे ओशाळला सेक्स
१४
अचानक मला जाणवतंय
शेवटी हे चोरटे आहे
मग ते कितीही गोमटे दिसो
कॉमन बदनशीबी
आणि तरीही गिल्टचे गिलोटिन नाही
का नाही
कि डिवोर्सचा फ्लॅश आलाय म्हणून सर्व नैतिक वाटतंय ?
१५
आवाज गमावलेल्या दिशातून दगड येतायत
जे ढगासारखे दिसले होते
पृथ्वी माझ्या पायात टाचा घासतिये
मी तिला आता कोणत्या हाय हिल्स देऊ ?
१६
आपण पुढे सरकतोय पुढे सरकतोय पुढेच सरकतोय
मी कविता लिहितोय कविता लिहितोय कविताच लिहितोय
सनातन भगव्यापेक्षा मी हिरवी सडन डेथ का निवडली ?
कि आयुष्याने पाठवलेला हा धडा होता
मी कानाला खडा लावावा म्हणून ?
१७
तू नाहीस
तुझ्याबरोबरचा तो काळही नाहीये
मी बसलोय ह्या समुद्रापुढे
आपल्या संबंधाचे पंचांग घेऊन
नक्षत्रांचा आपण दोघांनी मिळून केलेला चुरा
आजही माझा फडशा पाडतो
आपल्या संबंधाला व्यभिचार म्हणावे कि प्रेम
कि कोणतीच फ्रेम न लावता
त्यांना फोटो समजावे ?
एक निश्चय ध्रुव ताऱ्यासारखा माझ्यात सेटल होतोय
ह्यापुढे मॅरीड स्त्रीशी सेक्स नाही
जो आचार आपलं लोणचं करतो
त्याला ताटात वाव नाही
तू म्हणशील
हा तर सनातन निष्कर्ष झाला
मी म्हणतो
आपले शरीर माझ्या ह्या निष्कर्षापेक्षा सनातन आहे
श्रीधर तिळवे नाईक
(चॅनेल सीरीजमधील चॅनेल स्पिरीच्युअल
ह्या काव्यफाईलीतून )
ज्ञानाला सुद्धा लोक घाबरायला लागले
ज्ञानात सुद्धा लोकांना फील गुड लागायला लागले
ब्रेन सुद्धा सतत फील गूड च्या शोधात
बेस्ट मूड च्या संशोधनात
कवी म्हणून भावना पाहायला जाशील
आणि ब्रेनमध्ये फसशील
तुला संत व्हायचंय
आणि ब्रेनला फक्त जिवंत राहायचंय
टिकण्याला धमकी मिळाली
की तो खमका होतो
एरवी नाही तर मिस्टर चमको होतो
सतत चुकण्याची वाटणारी भीती
त्याला पळपुटा करते
मोक्ष तर त्याला ठाऊकही नाही
त्याच्या दृष्टीने ते
ऱ्हस्वदृष्टीत दिवा स्वप्न
दीर्घदृष्टीत सूर्य स्वप्न
काजव्याने पाहिलेले
अशावेळी ब्रेनच्याही पलीकडे असलेला तो शिव
तुला कसा शिवणार आहे ?
अपयशाच्या शक्यता सावध करतात
आणि यशाच्या शक्यता दिसत सुद्धा नाहीत
नकळत येणारे फ्रस्टेशन
तुला ते ट्रस्टेशन बनवायचे आहे
हे तुझे भाग्यच म्हटले पाहिजे कि
सविकल्प समाधी तू जन्मतःच घेऊन जन्मला होतास
जी सुप्त होती
आणि योग्य वेळ येताच प्रकट झाली
पण बाकीच्यांना हे भाग्य लाभलेले नाही
याची जाण बाळग
मागील जन्मांचा दाखला देऊ नकोस
लोक आळशी बनतील
लोक मोक्षाविषयी चाल ढकल करण्यात एक्सपर्ट झालेले आहेत
हे लक्षात घे
ते फास्ट आहेत
कारण ते भयग्रस्त आहेत
ते ऑटोमॅटिक आहेत
जेव्हा धोका चालून येतो
ते हाय अलर्ट वर आहेत
कारण त्यांना जगायचेय
स्वतःच्याच आयुष्याचा पंचनामा करायला
मुळात स्वतःचे शव दिसायला लागते
लोकांना स्वतःचे शव दिसत नाही
शो दिसतो
तेव्हा लोकांना स्कॅन करताना दयाळू हो
क्षमा कर
आणि त्यांच्या आर्टिफिशल शांतीला न दुखावता
त्यांची तब्येत सांभाळ
जग असे बनले आहे
कि ताण वरताण होतात
आणि हार्मोन्स
फक्त लढण्याची हार्मणी
बॅकग्राऊंड म्युझिक म्हणून वाजवतात
आनंदाचे डोही आनंद तरंग
ही फक्त कर्मणूक आहे लोकांच्यासाठी
किंवा आर्टिफिशियल शांततेसाठी
तेव्हा लोक यदाकदाचित घाबरून गोठले
तर त्यांच्या बर्फावर स्केटिंग करू नकोस
शांतपणे त्यांचे आईस्क्रीम बनव
आणि त्यांना खायला घाल
तू तुकारामाच्या आणि बुद्धाच्या जगात नाहीस
हे लक्षात ठेव
चान्स स्लो मोशन मध्ये
संधी स्लो मोशन मध्ये
चांगल्या शक्यता स्लो मोशन मध्ये
जगात फक्त स्वार्थच असा आहे
जो फास्ट आहे
मृत्यूच असा आहे
जो जलद आहे
तेव्हा जलद जलद भरून येणारच
पावसाळा उगवला की सूर्य दिसेनासा होणारच
थोडा सहनशील बन
लोक ओव्हर रिऍक्ट झाले
तर तू अंडर रिऍक्ट हो
अनेकदा डेंजर मिस कॉल देतात
त्यांचा खरा कॉल उचलायला सुद्धा ट्रेनिंग लागते
अनिश्चिततेत जन्म आपला
अनिश्चिततेत जगणे
कशाला निश्चित करत बसतोस
अनिश्चित सगळे वागणे
ही पृथ्वी म्हणजे ब्रम्हांडाने आणलेली आणीबाणी आहे
ही उत्क्रांती तिने पुरवलेला
दाणापाणी आहे
तिला तातडी पुरवशील
तर ती नको ती घाई करेल
माणूस तिच्यापासून वेगळा नाही
माणसाच्या घाईचा वेग
स्वतः त बाणवू नकोस
उगाच चिंतेच्या तणावात
स्वतःला ताणवू नकोस
लोकांच्यावर एक निश्चिततेचे वजन आहे
लोक सतत चेक करतात करतील
पुन्हा पुन्हा खात्रीची झडती घेतात घेतील
अधून मधून पॉज घेतात टेहळणी करतात करतील
तू थकून जाऊ नकोस
लोक अपवादात्मक वेळी तुझी हेटाळणी करतील
फेटाळणी करतील
तू थकून जाऊ नकोस
लोक शेवटी तुला त्यांच्या कर्मकांडात रिचवतील
तू थकून जाऊ नको
थकवा हा सुद्धा तुझ्या मेंदूचा कावा आहे
किंवा मग तुलाही न कळालेला विश्रांतीचा बारकावा आहे
काय आहे ते नीट बघ
थ्रेट थेट येईलच असे नाही
ती ग्रेट भेट असेल असेही नाही
ती चेकमेट असेल असेही नाही
ती कदाचित फक्त ओपन द गेट असेल
किंवा सतत मारामारी करणारी कोल्हापूरची शिवाजी पेठ असेल
बळी पडू नकोस
थकून तर मुळीच जाऊ नकोस
कर्मकांड तात्पुरती सुटका असते
ज्ञानकांड तात्पुरती औषध योजना असतो
भक्ती प्रज्ञा आंधळी बनवण्यासाठी
मागील दाराने येण्याचा प्रयत्न करत असते
तेव्हा भाव जीवंत ठेव
पण देव मारून टाक
धर्म लॉन्ग टर्म पॉवर ट्रॅप आहे
जरी दीर्घकाळ टिकणारी योजना वाटत असली तरी
तेव्हा तात्पुरत्या येणाऱ्या तरतरीवर भाळू नकोस
जे लोक देवाला सुद्धा झोपी जायला भाग पाडतात
ते किती डेंजरस असतील
ते समजून घे
हे सर्व श्रद्धेच्या नावाने चालले म्हणजे ऑथेंटिक होत नाही
तुला मोक्ष मिळवायचा आहे
तेव्हा यातून निसट
हा पकडापकडीचा खेळ
अनेक साधकांचा मेळ
बिघडवून बसलेला आहे
छोट्या छोट्या अनिश्चितता
हळूहळू झेपेण्याश्या होतात
छोट्या छोट्या आकारांना
भय मॉन्स्टर बनवू लागते
तेव्हा सावध
हे सर्व तुझा वध करण्याची तयारी असू शकते
अवधान असणे
आणि सावधान असणे
यात जमीन आसमानाचा फरक आहे
अवधान ठेव
पण सतत भय दाखवणाऱ्या दंतकथा
स्वतःच्या दातांपासून लांब ठेव
सर्वच गोष्टी आरोग्यदायक असतील असे नाही
सर्वच गोष्टी हानिकारक असतील असेही नाही
ओळखायला शिक
कुठे भाजी कापायची सुरी
आणि कुठे मर्डर करणारा चाकू
उगाच घोर लावून जगशील
तर जगणारच नाहीस
केवळ देहाला प्रेत बनवून श्वसन करत राहशील
ज्याला चिंतांना चितेत जाळता येते
तोच स्मशान वैराग्य सांभाळू शकतो
शंभर टक्के खात्री शोधणारे लोक
अंतिमतः निष्क्रिय होतात
तेव्हा मोक्षाची खात्री टक्केवारीत मोजू नकोस
अग्निपरीक्षा दे
वायु परीक्षा दे
सूर्य परीक्षा दे
पृथ्वी परीक्षा दे
जल परीक्षा दे
जळ आणि जाळ
श्वास घे आणि दे
उन्हात उभा राहा
आणि अंगभर अग्नी लादून घे
पृथ्वी सारखा सहनशील हो
सतत काहीतरी उगवत राहा त्यासाठी मेंदूची शेती कर
पाण्यात बुड
आणि पुन्हा हातपाय मारून
वर ये
या जगाचा बुडबुडा व्यवस्थित इजा न करता फोड
हा अनिश्चिततेचा ताम्जाम नीट हाताळ
त्यासाठी हातांना स्वाभाविक कर
तिला सहिष्णुता दे करुणा दे
नकारात्मक पूर्वग्रहांना फेटाळून कचऱ्यात टाक
समाजाने मेंदूला दिलेली गटारे साफ कर
सतत मृत्यूचे भय डिटेक्ट करणारा डिटेक्टिव्ह
कामावरून काढून टाक
भयाची सक्ती करून सतत जेलमध्ये पाठवणारा तुरुंग
जेलर सकट तोडून टाक
भयाच्या सक्तीविरुद्ध असहकाराची चळवळ पुकार
मग हळुवार ऑपरेशन करून
ते नको असलेल्या अवयवासारखे शरीरातून काढून टाक
सतत कयामतीची कवायत सादर करणारे फिजिकल एज्युकेशन
मेंदू मधून हाकलून लाव
आयुष्य कम्फर्टेबल असो किंवा अन कम्फर्टेबल
तू स्व
तःच्या मस्तीला
जल्लोषात बदल
या दलदलीतून कमळासारखे उगवायचे असेल
तर ब्रम्हांडा इतके हृदय कर
आपोआप उमलायला लागशील
हे शिवांडाचे झाड फुलांच्या उमलण्यासाठी 24 तास तत्पर आहे
श्रीधर तिळवे नाईक
( चॅनेल सिरीज मधील चॅनेल स्पिरिच्युअल या काव्यफायलीतून)
