लोक श्रीधर तिळवे नाईक
१
लोक खूप स्ट्रॉंग असतात
त्यांचा उथळपणा खूप स्ट्रॉंग असतो
त्वचा पाहणारे त्यांचे डोळे विकट असतात
जे बिकट न पाहता
सरसकट पाहतात
तू त्यांचे काय करू शकतोस ?
२
लोक व्यवस्था बनवतात
तिचे काहीही करता येत नाही
लोक धर्म बनवतात
त्याचे काहीही करता येत नाही
लोक कार्पोरेट बनवतात
त्यांचे काही करता येत नाही
लोकांचे काहीच करता येत नाही
कारण लोकांच्याकडे लोकसंख्या असते
३
लोकांची शाही आली कि
लोकांचे प्रश्न सुटतील
असं तुला वाटलं होतं
आणि लोक त्यांच्या शाहीतही
देव आणि राजे वसवत राहिले
नेते आणि अभिनेते देव्हाऱ्यात बसवंत राहिले
लोकांच्या शहाणपणावर अनेक अफवा बेतल्या गेल्या
आणि शेवटी गंज सापडल्यावर कळले
मेटल्स नाहीसे झालेत
४
एक आयुष्य
लोकांच्या कल्याणासाठी वेचलेलं
लोकांच्या मूर्खपणात वाया गेलं
आता ह्या आयुष्याचं
तू काय करणारेस ?
५
लोक
त्यांच्यासाठी वाया गेलेल्या आयुष्याचे फोटो बनवतात
किंवा पुतळे
एरव्ही लोकांना त्यांच्यासाठी वेचल्या गेलेल्या आयुष्याविषयी
काहीही देणेघेणे नसते
लोक स्वार्थी असतात
आणि लोकांचा स्वार्थ ज्यांना वापरता येतो
त्यांना ते नेते बनवतात
तुझा निस्वार्थीपणा
हा त्यांच्यासाठी फक्त चेष्टेचा विषय आहे
तेव्हा हे वाया गेलेले आयुष्य नीट गोळा कर
समाधी लाव
लोकांच्यातून
त्यांच्या नीचपणातून मुक्त होण्याचा
आणि त्यांच्या मूर्खपणाला माफ करण्याचा
सर्वोत्तम उपाय
मोक्ष आहे
श्रीधर तिळवे नाईक
{चॅनेल सिरींजमधील चॅनेल स्पिरिच्युअल ह्या काव्य फाईलीतून }
१
मोहाच्या दऱ्या खोटं बोलतात
वासना आणि आपण यांच्यात अंतर किती
जादूमंतर किती
या शहरात इमारती झाडासारख्या उगवलेल्या वाटतात
लिफ्ट म्हणजे मजले बांधणारे सरकते सिमेंट
वासनांची निमंत्रणे धुळीसारखी
असं नाही कि तुझ्याबद्दल माहीत नाही
तरीदेखील त्वचेवर पाईप्स आणि काचा
डोळ्यात गाणाऱ्या भींती आणि लिफ्ट देणाऱ्या खाचा
मला आवरायला हवं त्वचेचं अंग पृथ्वीचे सुख
राख होण्यापूर्वीच सावरायला हवा त्वचेचा कोळसा
नाहीतर जंगल काय किंवा शहर काय
वासनेच्या आगीत मैलोगणती राख
आणि हृदयात त्यांच्या बातम्या
२
निसर्गानं बाईला इतकं सुंदर का बनवावं
कि मी पुरुष आहे म्हणून मला बाई सुंदर वाटते
तपशिलांच्या आणाभाका घेता येत नाहीत
डिटेल्स टेल्स सांगताना सुंदर दिसतात
बाई कळायला सात जन्म पुरत नाहीत
आणि आठव्या जन्मात ती आयुष्यात येत नाही
म्हणते ,"अशा अडाणी पुरुषाबरोबर आता आठवा जन्म कोण काढेल ?"
३
तारुण्य मादक
त्यात पापाचे उदक
हंस बनते बदक
उडत राहतो
४
संभोग म्हणजे काळाला पडलेलं भोक
बासरी वाजवणारे
त्यातूनही गाणी तयार करतात
५
तू कोणाचीतरी कोण
येतीयेस
पार्ले गर्ल अजूनही चेहऱ्यात शाबूत
"मी तुला बिस्किटासारखी खाल्ली असती
जर तू माझी बायको असतीस "
विचार येतोय
आणि मला कळतंय हाच तो मोहाचा क्षण
ज्यात हिमालय गडगडतात
६
तुला डिवोर्स घ्यायचा आहे
आता मी तुला काय मानावे
विवाहित कि अविवाहित ?
संभ्रम भ्रमन्ती करतायत
मी नवल कर झालोय
इतक्या फास्ट असमाधान ?
असंतोषाचे काळे आरसे
कानांच्या खिडक्या खुल्या
दरवाज्यांची आदळाआपट
संसाराचे ग्रीस ऑइल भाषेला पिळत
भावनांचे पीळ आणि बिळे उंदीर लापता
"मी ड्रेसविषयी विचार करत राहिले
जागी झाले तेव्हा शरीर उरले होते "
संसार कायमच फुटपाथवर येतो कि काय ?
कि हे व्यभिचाराचे अरबन आमंत्रण आहे ?
७
"आपण टॅलेंटविषयी टॉलरन्ट असलं पाहिजे "
मी तुझ्या टॅलेंटला पहात स्वतःला समजावतोय
तुझी बोर्डात आलेली गुणवत्ता
आम्ही तयार केलेली नाही
कॉम्पलिकेटेड हार्मोन्सची हार्मनी कुणाला सापडलीय ?
वासनेला सोन्याचे मुकुट घातले म्हणून ती थोडीच गोल्डन होते ?
तुझा डिव्होर्स होणार हे मला फ्लॅश सांगतोय
मी त्याला गती द्यावी
कि चाकांच्यातली हवा काढून घेऊन
त्याला स्लो मोशन करावे ?
८
तुझ्या शरीराला एकाचवेळी चाफ्याचा आणि सॉसचा वास
तुझ्या गालाला चांदणं पडतं
तुझं मांस खाटकाखाली जाऊ नये
इतकी काळजी तर घ्यायलाच हवी
मी तुझ्या जाणिवेची जबाबदारी घेतोय का ?
कि माझ्या मोहाला मी बौद्धिक सुपारी देतोय ?
तुझ्या शरीराच्या मादकतेला कौन माईका लाल भुलणार नाही ?
माझ्या वासनेची जीभ हुळहुळतीये
मी तिला छाटावे
कि सावकाश रसवंती निर्माण करत
तुलाच चाटावे ?
९
लस्ट बस्ट होतीये
आतल्या आत
ज्याला न मिळते तळणी
त्याला पृथ्वीचे मीठ अळणी
आग लावून गेलेली तुझी मोरपिसे
मला मोर बनवतायत
वाच श्रीधरा वाच आंब्यांच्या वनात वाच
ढगांचा कापूस पिंजत बसशील
आणि कळणारही नाही अशा जागी नासशील
१०
ज्या दगडापासून ईश्वराची पूजा सुरु होते
तो दगड म्हणजे बाई
आता तो स्वतःच्या डोक्यात घालायचा
कि देहाच्या देव्हाऱ्यात ठेवायचा
ज्याने त्याने ठरवावे
११
तू स्वतःच्या राष्ट्राची राष्ट्रपत्नी
तुला राष्ट्रपती हवाय
तू भाषेचा आरंभ
आणि तुला सभारंभ हवाय
तू भगत भगवतीची
आणि सवय भागवताची
तू नदीचे मुळाक्षर
समुद्राची सिग्नेचर
तू आकाशाचा प्रकाश
काळजाची ट्यूबलाईट
तू ज्ञानाचे फळ खाऊन
अनुभवाला ज्ञानमुक्त करणारी रँडम इमोशन
पुरुषाची ट्युशन घेणारी मोशन
तू मीच
माझ्यासारखी दिसणारी
१२
भ्रम कुठून सुरु झालाय
आणि प्रेम कुठून सुरु झालंय
मी रेल्वेवर स्वार होऊन
तिला घोडी का बनवतोय
हे कुठले स्टेशन आहे
जे अस्वलासारखें दिसूनही
हिरवेगार वाटतंय ?
ही कुठली बिल्डिंग
जिथे भाषा पुरेशी न वाटल्याने
शरीरे भिडवावीशी वाटतायत ?
मी ओठांवर ओठ टेकवतोय
कि वादळाला साइन करत
वारा बाणवतोय ?
आवेगांचे किस फडफडतायत
बाथरुममधला नळ पाण्याचा ताशा वाजवतोय
लेझीम सत्तर एमएम सुरु
आणि अचानक कुणीतरी आल्याने इंटरवल
१३
हे घडायला नको होते आणि घडले
हे घडायला नको होते म्हणून इंटरवलवर अडले
तू मॅरीड असल्याची सणसणीत अभिव्यक्ती आदळली
आणि सेक्स थंड झाला
मी ओशाळा
इथे ओशाळला सेक्स
१४
अचानक मला जाणवतंय
शेवटी हे चोरटे आहे
मग ते कितीही गोमटे दिसो
कॉमन बदनशीबी
आणि तरीही गिल्टचे गिलोटिन नाही
का नाही
कि डिवोर्सचा फ्लॅश आलाय म्हणून सर्व नैतिक वाटतंय ?
१५
आवाज गमावलेल्या दिशातून दगड येतायत
जे ढगासारखे दिसले होते
पृथ्वी माझ्या पायात टाचा घासतिये
मी तिला आता कोणत्या हाय हिल्स देऊ ?
१६
आपण पुढे सरकतोय पुढे सरकतोय पुढेच सरकतोय
मी कविता लिहितोय कविता लिहितोय कविताच लिहितोय
सनातन भगव्यापेक्षा मी हिरवी सडन डेथ का निवडली ?
कि आयुष्याने पाठवलेला हा धडा होता
मी कानाला खडा लावावा म्हणून ?
१७
तू नाहीस
तुझ्याबरोबरचा तो काळही नाहीये
मी बसलोय ह्या समुद्रापुढे
आपल्या संबंधाचे पंचांग घेऊन
नक्षत्रांचा आपण दोघांनी मिळून केलेला चुरा
आजही माझा फडशा पाडतो
आपल्या संबंधाला व्यभिचार म्हणावे कि प्रेम
कि कोणतीच फ्रेम न लावता
त्यांना फोटो समजावे ?
एक निश्चय ध्रुव ताऱ्यासारखा माझ्यात सेटल होतोय
ह्यापुढे मॅरीड स्त्रीशी सेक्स नाही
जो आचार आपलं लोणचं करतो
त्याला ताटात वाव नाही
तू म्हणशील
हा तर सनातन निष्कर्ष झाला
मी म्हणतो
आपले शरीर माझ्या ह्या निष्कर्षापेक्षा सनातन आहे
श्रीधर तिळवे नाईक
(चॅनेल सीरीजमधील चॅनेल स्पिरीच्युअल ह्या काव्यफाईलीतून )
